De dagen rijgen zich aaneen als een kleurige kralenketting van Masai makelij. Nooit gedacht dat dit zou gebeuren, maar de tijd gaat nog best snel. Vandaag is het bijvoorbeeld al de 41e dag van mijn verblijf hier. Bijna op de helft. Ik begin onze lage landen steeds meer te missen en tegelijk kan ik me steeds makkelijker redden op Keniaanse bodem. Dubbel dubbel. Vanmiddag heb ik even een stapje terug gedaan, want af en toe laat ik me meeslepen door alle activiteiten.

Op de maandagen bereid ik mijn programma voor de projecten voor en gisteren werkte ik thuis, waarna ik zo'n twee uur gelopen heb voor een kopje cappuccino en een brownie. Ja, je moet er wel iets voor over hebben natuurlijk ;) Vanmorgen heb ik een afspraak gehad met mijn begeleider die zeer te spreken is over mijn werk, me wat tips gaf en toen bereidden we samen het programma voor Maralal voor. Inderdaad, komend weekend gaan we alweer de hort op, hobbelen we weer naar het noorden.
De afgelopen dagen heb ik twee events van twee verschillende jongerenorganisaties bezocht, aan beide geven wij workshops (check de foto's), ben ik naar het nationaal museum geweest (veel troep, een beetje kunst) en heb ik bruiloftsinkopen gedaan (jurkje, oorbellen). Ik voelde me een hele Keniaan toen ik voor bijna de Keniaanse prijs mijn oorbellen kon meenemen. Al zou dit ook kunnen bewijzen dat ik juist een rasechte Nederlander danwel Zeeuw ben ;)

Omdat het allemaal z'n gangetje gaat, vind ik het lastig nog iets bijzonders te vermelden, maar ik vind het wel leuk nog even te vertellen over mijn project. De laatste tijd zijn we vooral bezig geweest met acteren als een groep, stage performance en het faciliteren van het gesprek na een voorstelling. Dit laatste gaat op een participerende manier die echt anders is dan de Afrikaanse, prekende stijl. Deze methode, zoals ontwikkeld door Boal en Freire, gaat uit van de kennis die al in de community zelf zit. In plaats van te zeggen: ‘oke, jullie zagen een stuk over drugs, dat is dus slecht he' vraagt de faciliteerder (dit is geen Nederlands woord, maar goed): Wat heb je gezien? Heb je dat wel eens meegemaakt, komt dat voor in *Kibera*? Wat vindt je daarvan? De groep leert met elkaar en van elkaar op die manier.

Deze week ga ik verder met het trainen van de groep op het acteren met je lichaam. Ik wil graag dat de groep bewust is van wat je lichaam allemaal kan uitbeelden. Ook probeer ik hen met spelen over te halen zich vrij te voelen in hun lichaam, dat is toch wel de basis om te kunnen acteren. Daarnaast probeer ik door sketches of door het maken van stilstaande beelden bepaalde sociale problemen bespreekbaar te maken en te laten zien hoe door middel van theater gezocht kan worden naar oplossingen daarvan. Een voorbeeld is de volgende oefening. Eerst gaat de groep in kleine groepjes uiteen om te praten over de verschillende problemen in de gemeenschap die hen persoonlijk aangaan, daarna kiezen ze een van de problemen om een stilstaand beeld van te maken. Deze presenteren ze vervolgens aan de groep, waarna ik de groep vraag te vertellen wat ze zien. Vervolgens spiegelt een andere groep dit stilstaand beeld en gaat de originele groep weer zitten. Dan mag de hele groep omstebeurt de stilstaande formatie van spelers veranderen naar een mogelijke oplossing van de situatie, als waren de spelers kleipoppen. Op deze manier wordt het probleem van een persoon door anderen uitgebeeld en kan hij er op een afstand naar kijken en bedenkt de groep samen mogelijke oplossingen voor de situatie. Ik hoop dat het een beetje te volgen is, het blijft natuurlijk een slechte vertaling van een lichamelijke beeldtaal.

Nou, dat was het weer voor nu. Ik geloof dat ik dat nog niet gezegd had, maar heel erg bedankt voor alle reacties. Heel leuk om te lezen en om te zien dat jullie ver weg toch een beetje betrokken zijn! Tot snel :)