Sasa!
Tijd om weer te schrijven. Inmiddels zit ik, om precies te zijn, alweer 9 dagen in Kenia. Ik heb echt ontzettend veel dingen meegemaakt en geleerd en langzaam verdwijnen de eerste dagen in de schaduw van de nieuwe.

De afgelopen week was een week van firsts. Ik zag voor het eerst aapjes in de wijk, schreeuwend en vechtend of met een kleintje (check de foto). Ik ging voor het eerst met een matatu en een paar dagen later ook voor het eerst alleen. Ik voelde me voor het eerst zelf zwart toen ik mezelf erop betrapte te staren naar blanke mensen in de mall. Ik heb voor het eerst stage gelopen en ben voor het eerst in Kibera-slums geweest, de grootste in Afrika.

Maar laat ik beginnen bij de familie. Intussen ken ik alle gezinsleden afzonderlijk al een stuk beter. Ze zijn hier met vier kinderen, Shirley, Cheryl, Melvin, Ricky. De eerste twee hebben een baan en de andere studeren nog. Ook hun moeder, die ik maar even aunty noem, zoals Merlyn dat ook doet, werkt veel. Hun vader is op dit moment ‘home', ver weg in Siaya. Zoals de meeste mensen hier, heeft iedereen een stuk land in het geboortedorp van de familie. Aunty zei dat ik misschien wel een weekend kan komen van de zomer. Lijkt me gaaf om te zien en Merlyn, die daar is opgegroeid wilde me wel alles laten zien :) Zij is trouwens begonnen aan mijn collectietje van Keniaanse literatuur dat ik had meegekregen van mijn docent. Verder, leuk om te weten is dat dit dorp zo'n 6 km van Obama's familiedorp ligt. Zijn ze trots op hoor. Melvin showde al een foto van zijn vader met Obama's grootmoeder.

Afgelopen zondag ben ik ook mee naar de Afrikaanse kerk geweest. Het was echt enorm groot. Alle groepen van volwassenen, jongeren, tieners en kinderen hadden een eigen dienst, maar vormden elk apart een net zo grote gemeenschap als de meeste kerkjes in Nederland, zo niet groter. Het is een Anglicaanse kerk, maar elke dienst is anders. Ik was mee naar de volwassenendienst in de hoofdkerk, een mooie kathedraal trouwens, waar de dienst mij een beetje te liturgisch was. De preek vond ik wel erg mooi, voelde me bemoedigd hier te zijn. Misschien ook een heel klein beetje omdat het een hoog NSU-gehalte had :) Het ging namelijk over mentoring en leiderschap en doorgeven wat jij weer geleerd hebt. De volgende keer ga ik naar de jeugddienst, waar ze lekkere gospels zingen en dansen, ben benieuwd.

Verder ben ik dus naar kantoor en projecten van stage geweest. Dinsdag kreeg ik een document voor mijn neus en kon ik lezen over de verschillende oefeningen die APT gebruikt voor theater. Maxwel, mijn begeleider, vertelde me dat dit een projectje kon zijn voor de maandagen op kantoor. Het verwerken van oefeningen etc. zodat het aan het einde klaar was om gepubliceerd te worden in hun beheer. Heb al een aantal ideeën daarvoor. Ideeën te over sowieso. Alle projecten zetten m'n creativiteit in beweging, dus Maxwel bromde dat ik eerst maar rustig naar de structuren moest kijken hier. Haha, goed goed, maar maandag gaan we plannen.

Het ene project is met jonge kinderen tot 12 in het opvangcentrum, waar ze zitten omdat ze van huis zijn weggelopen of opgepakt op straat. Emily, mijn andere collega bij APT, doet dit project vooral, ze vertelde dat het een moeilijke groep is, omdat veel kinderen zo'n enorme traumatische achtergrond hebben. Toch ziet ze langzaam verandering, gaaf, vandaag ga ik er weer heen. Het project in Kibera heeft als doel jongeren vanaf 18 te trainen om zelf forumtheater te kunnen spelen. We leren ze skills om goede, overtuigende amateuracteurs te zijn, zodat ze straks de community in kunnen om theater te spelen waarbij de community zelf ideeën kan aandragen voor mogelijke oplossingen van de sociale issues. Gisteren maakten we een stuk waarbij ik zelf ook meedoet, hier en daar wat zei en een beetje aftastte wat zij wilden doen. Uiteindelijk hadden we een prachtig stuk over de onveiligheid en onbereikbaarheid van de politie in de slums. Ik speelde een luie chief die het allemaal niets kon schelen. Met deze groep heb ik nu al veel gelachen en in de toekomst ga ik misschien wat extra's met ze doen een ochtend in de week ofzo. Maar ik moet nog bedenken wat.

Mensen hebben hier trouwens soms een hele indirecte manier van waardering uitspreken. Zo hield Maxwel gisteren een verhaal (hij houdt van lange verhalen..) dat ze goed voor mij moesten zijn, omdat ik veel skills had die ik ze kon leren. En dat zij tijd voor me vrij moesten maken, wilden ze veel leren. Ik dacht toen: eh, niet te veel beloven! Maar het is wel mooi om te horen dat je gewaardeerd wordt met jouw specifieke kwaliteiten die je meeneemt en kunt doorgeven.

Morgen begint alweer het tweede weekend hier en waarschijnlijk ga ik weer op stap met een van de zussen hier. Hier hangen ze dan lekker in de mall, gaan ze een beetje funshoppen en terrasje pakken. Meestal is de temperatuur daar prima voor, al is het op dit moment wel regenseizoen en heeft het een aantal keer aan het einde van de dag overweldigend hard geregend. Een gevolg daarvan is dat soms de elektriciteit een poos uit blijft. Nu is het ook nog zo dat het water, als gevolg van de zware floods, een poos niet meer aangevoerd kan worden. Ergens zijn een aantal pijpleidingen weggespoeld. Gelukkig heeft iedereen tanks in het huis, want het duurt waarschijnlijk zo'n 10 dagen voordat dat weer is gerepareerd. TIA zeggen ze dan, This Is Africa.:)

Nou, dat is het wel zo'n beetje voor vandaag, ik kan nog meer vertellen, maar dat komt wel weer. Sawa sawa.
Margit